ایشان افزودند: در این جمله می فرماید، امام جان خود را بذل کرد تا جهالت و تحیر را از مردم دور کند؛ اما مراد از این جهالت چه بود که علامه عسگری در اینجا می فرماید «مردم از شرب خمر و فساد یزید مطلع بودند و حکم شرعی آن را می دانستند؛ لیکن برای خلیفه جایگاه مقدسی قایل بودند» که حکم او را بر کلام پیامبر و قرآن ترجیح می دادند و نمونه آن همان قضیه حره که جان و مال و ناموس مردم را سه روز حلال دانسته و مورد تجاوز قرار دادند. که بعد از سه روز مسلم بن عقبه چنین می گوید«اگر یک کار نیک کرده باشم که لایق بهشت باشم همین است که فرمان خلیفه را انجام دادم».
آیت الله رضازاده در ادامه به بیان مختصر حوادثی که بعد از کربلا برای قاتلین اباعبدالله افتاد پرداختند و با اشاره به فیلم مختارنامه، پیشنهاد ساخت فیلم دیگری را در این زمینه دادند و گفتند این فیلم درباره حوادث بیرونی بعد از حادثه کربلا و قاتلین بود؛ لیکن جریاناتی که برای هر کدام از قاتلین در زندگی شخصیشان با زن و بچه آنها افتاد مورد بررسی قرار نگرفته است.
ایشان ادامه دادند: نمونه آن خانواده اشعث که دختر او قاتل امام حسن علیه السلام بود و دو پسر او به نام های محمد و قیس در کربلا حاضر بوده و از سران لشگر عمر سعد بودند. محمد اشعث قاتل مسلم بن عقل و حاضر در کربلا پس از واقعه دچار مرض نامعلوم و لاعلاجی شد که فرزندانش او را در مزبله انداختند و در همین حال سگ ها بدنش را زنده زنده دریدند. و قیس نیز در روز عاشورا با توهین به امام مورد لعن قرار گرفت که اندکی بعد با مراجعت به گوشه ای جهت قضای حاجت در همان حال عقربی او را نیش زد که در کثافات خود دست و پا زد و به درک واصل شد.
مدرس خارج فقه حوزه علمیه مشهد افزودند: موردی دیگر زنی از قبیله کنده بود که هنگام مراجعت شوهرش از کربلا دید او کلاه خونی را می شوید زن از او پرسید آن چیست که او در جواب گفت، این کلاه حسین است که به غنیمت برداشتم در همان لحظه زن او را از خانه بیرون کرد. و مثال دیگر زن خولی بود که به او خطاب کرد از این پس دیگر با تو در یک بستر حاضر نخواهم شد.
ایشان تاکید کردند: مادر عبیدالله نیز او را مورد خطاب و توبیخ قرار داد و همچنین همسر یزید نیز بدون حجاب در مجلس او به نشانه اعتراض حاضر شد که یزید او را پوشاند. در این بین اقوام و دوستان قاتلین نیز آنها را ترد کرده و مورد عتاب قرار می دادند.
آیت‌الله رضازاده با اشاره به نقش حضرت زینب پس از حادثه کربلا افزودند: ایشان در کنار نعش امام با ضجه چنان سخن می گفت که نقل شده است دوست و دشمن را گریان کرده و همچنین در مجلس یزید با روشنگری خویش موجب سکوت یزید و گریه حاضرین شد. در کوفه نیز چنان سخنرانی کرد که آنهایی که برای تبریک و جشن آمده بودند آنقدر تحت تاثیر قرار گرفتند که انگشت در دهان می جویدند از این رو خون از دهان و انگشت آنها جاری شد.
منبع: رسا