وی با اشاره به آیه «وَکَذَلِکَ یَجْتَبِیکَ رَبُّکَ وَیُعَلِّمُکَ مِنْ تَأْوِیلِ الْأَحَادِیثِ وَیُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکَ وَعَلَى آلِ یَعْقُوبَ کَمَا أَتَمَّهَا عَلَى أَبَوَیْکَ مِنْ قَبْلُ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبَّکَ عَلِیمٌ حَکِیمٌ» «و این چنین، پروردگارت تو را برمى‌گزیند، و از تعبیر خوابها به تو مى‌آموزد، و نعمتش را بر تو و بر خاندان یعقوب تمام مى کند، همان گونه که قبلاً بر پدران تو، ابراهیم و اسحاق، تمام کرد. در حقیقت، پروردگار تو داناى حکیم است.» (یوسف:6) ، اظهار داشت: حضرت یعقوب در تعبیر خواب یوسف سه عنصر اجتبا، علم تعبیر خواب و اتمام نعمت را بیان می کند.
وی با بیان اینکه اجتبا از ماده جبی است و جبی به معنای جمع کردن چیزی که پراکنده است، گفت: در قرآن آیه ای داریم که می فرماید« وَقَالُوا إِنْ نَتَّبِعْ الْهُدَى مَعَکَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَلَمْ نُمَکِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا یُجْبَى إِلَیْهِ ثَمَرَاتُ کُلِّ شَیٍْ رِزْقًا مِنْ لَدُنَّا وَلَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ» « آیا ما آنان را در حرم امنى جاى ندادیم که همواره [ در همه فصول سال ]هر نوع میوه و محصولى که رزقى از سوى ماست به سوى آن گردآورى می شود؟ ولى بیشتر آنان معرفت و دانش [ نسبت به واقعیات ] ندارند.» (قصص:57)
وی ادامه داد: از اطراف کره زمین آنچه در ارتباط با ارزاق مردم است ازقبیل مواد خوراکی و مواد غذایی در سرزمین مکه جمع می‌شود و این خاصیت از روزی که حضرت ابراهیم کعبه را بنا کرد در سرزمین حرم بوده است.
آیت الله علم الهدی با بیان اینکه اجتبا به معنای جمع پذیری است، تصریح کرد: اجتبا به معنای جمع شدن همه حقایق و امتیازات گوناگون در انسان است، که دو معنا دارد، معنای نخست جمع کننده مزایا و معنای دیگر کسی که همه را برای خود جمع کند. خداوند می‌فرماید « وَکَذَلِکَ یَجْتَبِیکَ رَبُّکَ وَیُعَلِّمُکَ مِنْ تَأْوِیلِ الْأَحَادِیثِ وَیُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکَ وَعَلَى آَلِ یَعْقُوبَ کَمَا أَتَمَّهَا عَلَى أَبَوَیْکَ مِنْ قَبْلُ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبَّکَ عَلِیمٌ حَکِیمٌ» ( یوسف : 6 )  یعقوب به یوسف می گوید تعبیر خواب تو این است که خدا تورا از همه امکانات، برای خودش جمع کرده است.
وی ادامه داد امام حسن مجتبی(ع) نیز به معنا جمع کننده تمام حلم، قدرت و شجاعت است و درعین حال شجاعت و تحمل آن حضرت فوق العاده بود.
این استاد حوزه علمیه مشهد با طرح این سوال که اتمام نعمت به چه معناست، اظهار داشت: خداوند نعمتش را بر ال یعقوب تمام می کند و آن نعمت رهبری است که قبل یعقوب بر ابراهیم و اسحاق تمام کرده بود.
وی افزود: خداوند می فرماید زمانی که ما ابراهیم را آزمایش کردیم و او از عهده آن بر آمد به او گفتیم که ما تو را امام قرار دادیم لذا آخرین نعمتی که خداوند به ابراهیم داد نعمت امامت بود.
آیت الله علم الهدی در ادامه بیان داشت: ابراهیم از خداوند خواست که این نعمت را در ذریه اش نیز قرار دهد، خداوند در پاسخ به او خطاب کرد« وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِنْ ذُرِّیَّتِی قَالَ لَا یَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ»( البقرة : 124 )، هیچ وقت عهد من به ظالمین نمی رسد.
امام جمعه مشهد اذعان داشت: خداوند در دوجا رهبری را به عنوان اتمام نعمت بیان می کند، نخست در سوره فتح بیان می کند« لِیَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَمَا تَأَخَّرَ وَیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکَ وَیَهْدِیَکَ صِرَاطًا مُسْتَقِیمًا» «تا خداوند از گناه گذشته و آینده تو درگذرد و نعمت خود را بر تو تمام گرداند و تو را به راهى راست هدایت کند.» (الفتح:2)
و در جای دیگر ذکر می کند« حُرِّمَتْ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِیرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّیَةُ وَالنَّطِیحَةُ وَمَا أَکَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَکَّیْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلَامِ ذَلِکُمْ فِسْقٌ الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ دِینِکُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِی مَخْمَصَةٍ غَیْرَ مُتَجَانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ»( المائدة : 3 ) وی با بیان اینکه اتمام نعمت خدا بریک بنده مؤمن چیست، گفت: اتمام نعمت این است که بنده مؤمن ولایتمدار باشد و تا زمانی که انسان ولایتمدار نباشد نعمت برآن تمام نیست؛ و ما تا ولایتمدار نشویم بنده خدا محسوب نمی‌شویم.
وی ادامه داد: بالاترین نعمت ها در عرصه زندگی بندگی خداست، یعنی اگر انسان بندگی خدا نکند نعمت های موجود در زندگی اش هیچ ارزشی ندارد، و زمانی استفاده از نعمت مطلوب است که در استخدام عبودیت خدا باشد.