مرحوم آيت الله حاج شيخ غلامحسين تبريزي معروف به "شيخ غلامحسين ترك" به سال 1260 ه.ش (1303 ه.ق) در يكي از روستاهاي شبستر، در خانواده اي مذهبي، چشم به جهان گشود. در مدرسه طالبيه تبريز به تحصيل پرداخت و پس از اتمام سطح براي ادامه تحصيلات به نجف رفت و آن جا اصول را نزد آخوند ملامحمدكاظم خراساني و فقه را در محضر حاج سيد محمد كاظم يزدي و شريعت اصفهاني فراگرفت.
پس از اتمام تحصيلات به تبريز بازگشت و به توصيه پدر، با يكي از خويشاوندان خود ازدواج كرد وبه فعاليتهاي مذهبي روي آورد و "جمعيت ديانت اسلامي" را در سال 1343 ه.ق تأسيس كرد و معارف اسلامي را به سبكي نو در ميان جمعيت تديس مي كرد. گفتار ايشان در نشريه اي به نام "تذكرات ديانتي" هر پانزده روز يك بار منتشر مي شد. نخستين شماره اين نشريه اول جمادي الاولي 1345 ه.ق در شهر تبريز به چاپ رسيد و انتشار آن چند سال دوام آورد. علماي بزرگ قم و مشهد كارهاي ايشان را ستودند.
آيت الله تبريزي به گفتگو با صاحبان اديان ديگر اهميت مي داد و در مناظره ها شركت مي جست. و ازمبارزات سياسي غافل نبود. در جريان كلاه پهلوي در سال 1311 ه.ش حاج شيخ به مبارزه عليه اتحاد شكل و مظالم رضاخان پرداخت، ولي حركت او سركوب شد و خود او پس از مدتي زندگي مخفي. به استانداري احضار شد و ايشان پس از ديدار با علي منصور، پدر حسنعلي منصور، استاندار وقت آذربايجان و قاضي عسكر وقتي متوجه شد و مدتي آنجا اقامت كرد و پس از آرام شدن اوضاع به تبريز برگشت.
در يكي از روزها نامه اي از علي اكبر داور به دست حاج شيخ رسيد. مضمون نامه دعوت از وي جهت همكاري قضايي با نظام عدليه بود. او متوجه اين نكته شد كه شرايط براي فعاليتهاي ديني و سياسي آزاد، از ميان رفته است، اين بود كه به تنهايي عازم مشهد شد و همسر و فرزندان خردسالش پس از مدتي به او پيوستند.
مرحوم آيت الله تبريزي در نهضت گوهرشاد مشاركت داشت و پس از شهريور 1320 به منظور مقابله با انديشه هاي سيد احمد كسروي كه از تبريز با او آشنا بود به انتشار تذكرات ديني در مشهد دست زد و مدتي هم نشريه راحت و نداي حق را در جواب شيخ مردوخ كردستاني نشر داد.
حاج شيخ در مبارزات 15 خرداد سال 42 نيز فعال بود فعاليتهاي سياسي خود عليه نظام شاهنشاهي را تا سال 1357 ادامه داد و پس از پيروزي انقلاب اسلامي،نماز جمعه تا سال 1359 به امامت ايشان در مسجد گوهرشاد اقامه مي شد و تا زماني كه ايشان زنده بود، امام براي كسي حكم امامت جمعه را در مشهد صادر نكرد. او روز اول شعبان 1400 ه.ق / 25 خرداد سال 1359 در97 سالگي دعوت حق را پاسخ داد و به سراي ابدي شتاف و در قسمت شمالي دارالسلام حرم امام هشتم (ع) دفن شد.
آثار علمي زيادي از مرحوم آيت الله حاج شيخ غلامحسين تبريزي بر جاي مانده است. راهنماي حقيقت، اصول مهذبه، الدروس الدينيه در 9 جلد، گوهرهاي درخشان، نداي راستي، انوار لامعه، الدرر الثمنه، ترجمه اعتقادات مفيد و ترجمه وجوه اعجاز قرآن علامه بلاغي در شمار آثار قلمي ايشان هستند .