حجت الاسلام والمسلمین محمدرضا فاكر در سال‌ 1324 در خانواده‌اي‌ متدين‌ و ارادتمند به‌ حضرت علي‌ بن‌ موسي‌‌الرضا (ع‌) در مشهد متولد شده و پس از مدتي به علت‌ شغل‌ پدر‌ به‌ همراه اعضاي‌ خانواده‌‌ به‌ اصفهان‌ رفت .
حجت‌الاسلام و المسلمين فاكر در آنجا ضمن‌ تحصيل دروس‌ دوره ابتدايي‌ با بخشي‌ از دروس‌ دوره‌ مقدمات‌ حوزه‌ نيز آشنا شد و سپس‌ به‌ مشهد بازگشت‌ و تحصيلات‌ خود را به صورت‌ جدي‌ در كنار بارگاه منور حضرت علي‌ بن‌ موسي‌‌الرضا (ع‌) ادامه داد و پس‌ از چندي‌ دوره‌ مقدمات‌ را نزد‌ اديب‌ نيشابوري‌ به‌ پايان‌ رساند .
وي در سال‌ 1343 به‌ قم ‌هجرت كرد و در اين شهر باقيمانده‌ شرح‌ لمعه‌ و دروس‌ رسائل‌، مكاسب‌ و كفايه‌ را نزد استادان‌ مشهور زمان‌ خود فرا گرفت و پس از آن به‌ درس‌ خارج‌ رفت‌ و در اين‌ ميان‌ از شركت‌ در دروس‌ جنبي‌ همچون‌ تفسير غافل‌ نماند.
فاكر در طول‌ سال‌هاي‌ تحصيل‌ به‌ خدمت‌ استادان‌ بسياري‌ شرفياب‌ شد؛ او كه‌ دروس‌ مقدمات‌ را بيشتر نزد مرحوم‌ اديب‌ نيشابوري‌ فرا گرفته‌ بود براي‌ فراگيري‌ شرح‌ لمعه‌ به‌ نزد مرحوم‌ مدرس‌ يزدي‌ رفت‌ و بخش‌هايي‌ از شرح‌ لمعه‌ را نزد او آموخت‌.
در قم‌ باقيمانده‌ شرح‌ لمعه‌ را نزد حضرات‌ آيات‌ صلواتي‌ و دوزدوزاني‌ آموخت‌ و در درس‌ مكاسب‌ آيت‌الله‌ خزعلي‌ و آيت‌الله‌ فاضل‌ لنكراني‌ شركت‌ كرد و‌ رسائل‌ را هم نزد آيت‌‌الله‌ نوري‌ همداني‌ فرا گرفت.
فاكر در درس‌ كفايةالاصول‌ مرحوم‌ آيت‌الله‌ سلطاني‌ طباطبايي‌ و آيت‌الله‌ فاضل‌ لنكراني‌ شركت‌ كرد و سپس‌ به‌ درس‌ خارج‌ فقه‌ و اصول‌ راه‌ يافت‌.
او در اين‌ دوره‌ بيشتر در درس‌ آيت‌‌الله‌ گلپايگاني‌ (ره‌) و آيت‌‌الله‌ وحيد خراساني‌ شركت كرد و براي تفسير هم در درس‌‌ آيت‌‌الله‌ مشكيني‌ ‌رفت‌.
مرحوم فاكر در طي‌ سال‌هاي‌ تحصيل‌ در دروس‌ اخلاق‌ استادان‌ خود نيز شركت‌ جدي‌ داشت‌.
ايشان در سال‌هاي‌ تحصيل‌ خود، بسياري‌ از دروسي‌ را كه‌ آموخته‌ بود تدريس‌ مي‌كرد و سال‌ها به‌ اين‌ امر مهم‌ در حوزه‌هاي‌ علميه‌ اشتغال‌ داشت‌.
او تقريرات‌ دروس‌ خارج‌ را نگاشت‌ و در سال‌هاي‌ تحصيل‌ و پس‌ از آن‌، بارها به‌ مناطق‌ مختلف‌، سفرهاي‌ تبليغي‌ و سياسي‌ داشت.
از کارهای مهم او طرح مرجعیت آیت الله روح الله خمینی پس از درگذشت آیت الله سید محسن طباطبایی حکیم (پدر سید محمدباقر حکیم) با همراهی جمعی از استادان و بزرگان حوزهٔ علمیهٔ قم بود. در این راستا او طی سفری به خرمشهر، آبادان و زاهدان و دیگر شهرها، علمای آن شهرها را در جریان تصمیم فوق گذاشت.
فاكر از مبارزان‌ خستگي‌ناپذير سال‌هاي‌ پيش‌ از انقلاب‌ و از مدافعان‌ اصلي‌ انقلاب‌ اسلامي‌ به‌ شمار مي‌آيد.
او مبارزات‌ خود را در دوره‌اي‌ آغاز كرد كه‌ در مشهد به‌ خواندن‌ ادبيات‌ مشغول‌ بود.
در آن‌ زمان‌ او بسياري‌ از اعلاميه‌هاي‌ امام ‌(ره‌) را در حجره خود تكثير مي‌كرد يا از روي‌ آن‌ مي‌نوشت‌ و سپس‌ آن‌ را به‌ طور مخفيانه‌ بر در و ديوار شهر نصب‌ مي‌كرد يا به‌ اطلاع‌ ديگر هواداران‌ انقلاب‌ مي‌رساند.
او نخستين‌ بار در سال‌ 1341 دستگير و روانه‌ زندان‌ شد و دومين‌ بار در 15 خرداد 1342 بازداشت‌ و در زندان‌ با حضرت‌ آيت‌‌الله‌ خامنه‌اي آشنا شد.
او همچنين در اوايل‌ سال‌ 1352 نيز دستگير و روانه‌ زندان‌ شد و تا آخر سال‌ 1355 در زندان‌ به سر برد كه علت‌ آن‌ سخنراني‌ وي‌ در نهاوند بر ضد رژيم‌ شاه‌ و افشاگري‌ عملكرد آن‌ رژيم‌ مزدور و همكاري‌ با گروه‌ ابوذر بود.
فعاليت‌هاي‌ آقاي فاكر‌ به‌ پيش‌ از انقلاب‌ منحصر نيست.
وي پس‌ از انقلاب‌ نيز همواره‌ مدافع‌ نظام‌ بود و مدتي‌ نيز به‌ عنوان‌ نماينده امام ‌(ره‌) در سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامي‌ به‌ ايفاي‌ نقش‌ مي‌پرداخت‌.
او چند دوره‌ به‌ نمايندگي‌ از مردم‌ مشهد در مجلس‌ شوراي‌ اسلامي‌ حضور يافت.
او پس‌ از انقلاب‌ لااقل‌ سه‌ بار مورد سوء قصد ضد انقلاب‌ قرار گرفت‌ كه‌ از همه‌ آنها جان‌ سالم‌ به‌ در برد.
رياست كميسيون اصل 90 مجلس شوراي اسلامي، نمايندگي مردم مشهد در مجلس، عضويت در جامعه مدرسين حوزه علميه قم از مسئوليت‌هاي كنوني وي بود.
اين عضو جامعه مدرسين حوزه علميه قم روز چهارشنبه 21 بهمن 88 پس از تحمل مدت‌ها تحمل درد و رنج بيماري دارفاني را در قم وداع گفت.
وي از مدت‌ها به دليل بيماري سرطان در بيمارستان وليعصر بستري بود و به علت نارسايي در كبد به ديار باقي شتافت.