وی افزود: بعد از آن‌كه بنده به مشهد هجرت كردم، در ابتدا قصد بازگشت به نجف را داشتم، كه به خاطر كودتای صدام عليه «حسن البكر»، به عراق ممنوع الورود و لذا در مشهد ماندگار شدم و از زمانی كه آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی در سال 52 به مشهد تبعيد شدند به فرموده پدرم به ديدن‌شان رفتم و از همان زمان ديدارهايم با ايشان ادامه يافت.
اين مدرس دانشگاه علوم اسلامی رضوی عنوان كرد: آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی در مشهد درس تفسير قرآنی را آغاز كرد و بنده خود را ملزم كرده بودم كه در جلسات تفسير قرآن‌ ايشان شركت كنم و به قول معروف، اين جلسات گيرايی خاصی داشت كه من را شيفته خود كرده بود.
اين محقق علوم اسلامی در پاسخ به اين سؤال كه جلسات تفسير قرآنی آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی چه ويژگی‌هايی داشت؟ تشريح كرد: جلسات قرآن در سال 52 برگزار شده و در آن وقت در مشهد مقدس جلسات تفسير قرآن كم بود و بنده به برخی از جلسات تفسيری رفته بودم و نيز مطالعات تفسيری داشتم و حتی در تفسير قرآن چيز‌هايی را نوشته و گفتم، ولی آيت‌الله سيدعزالدين انسان جامعی است؛ چرا كه فيلسوف، عارف، لغت‌شناس و تاريخ‌دان است و به سخن ديگر اكثر علومی كه راجع به علوم اسلامی می‌شوند را مطالعه كرده و صاحب‌نظر است.
وی در ادامه خاطر نشان كرد: به خاطر چند بعدی بودن آيت‌الله زنجانی و عمق انديشه‌هايش دروس تفسير قرآن ايشان هم دارای عمق زياد و ابعاد مختلف بود؛ لذا فرصت را غنيمت شمردم و نه تنها خودم بلكه عده‌ كثيری از طلاب را برای شركت در اين دوره تفسيری تشويق كردم.
اين مدرس مدرسه علميه سليمانيه مشهد در مورد منش اخلاقی آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی عنوان كرد: آيت‌الله زنجانی دارای ويژگی‌‌های اخلاقی منحصر به فردی است، از جمله اين‌كه دارای تواضع خاصی است و موجب شده كه ميان مردم مقلوليت داشته باشد. از ديگر خصوصيات اخلاقی شوخ طبع بودن‌شان است و مجلس را گرم نگاه می‌‌دارد و سبب می‌شود كه مباحث خشك علمی كه در كلاس مطرح می‌شود، دل‌نشين‌تر باشد.
وی افزود: شوخ طبعی آيت‌الله زنجانی به نحوی بود كه بارها انتفاق افتاد كه همراه آيت‌الله زنجانی به گردش و تفريح می‌رفتيم در حالی كه ايشان از من بزرگ‌تر و عالم‌تر بود و به صرف اين‌كه بنده يك طلبه‌ای هستم كه با مسلك‌شان همراه هستم، بنده را تشويق می‌كرد.
اين محقق علوم اسلامی در پاسخ به اين سؤال كه آيا در كلاس‌های فقه و اصول‌ آيت‌الله زنجانی شركت كرده‌ايد يا نه؟ گفت: آيت‌الله زنجانی در دوران انقلاب كلاس‌های فقه خود را آغاز كرد كه بنده به دليل اين‌كه كلاس‌های به دليل راهپيمايی‌های متعدد مرتب نبود، نتواستم استفاده كنم و بعد‌ا كه مشغله بنده به حدی شد كه فرصت رفتن به كلاس‌ها از من گرفته شد، گرچه مدتی در كلاس‌های اصولی‌‌شان در سال 55 و 56 در مسجد سلمانيه مشهد شركت كردم و در هر دو حالت كم توانستم از ايشان استفاده كنم و اگر استفاده می‌كردم خيلی خوب بود؛ چرا كه بنده واقعا به ايشان و علم‌شان اعتقاد دارم؛ چراكه علومی در دستشان است كه كمتر يافت می‌شود.
مؤلف «شرح نهايةالحكمة» افزود: زمانی كه در درس‌های فقه و اصول و تفسيری آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی شركت می‌كردم، معلوم بود كه ايشان به علوم ديگر همچون جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و حتی فلسفه غرب آشنايی دارد؛ چرا كه در كلاس چيزهايی را می‌گفت كه برای تحقيق طلبه بيشتر مفيد بود.
اين مدرس حوزه مشهد، خاطرنشان كرد: در كلاس درس در يك خط كاركردن، بسيار خسته كننده است و از ويژگی‌های كلاس‌های درسی آيت‌الله زنجانی اين بود كه در تدريس نگاهی جامع‌الاطرافی به علوم داشت.
اين مدرس حوزه و دانشگاه در پاسخ به اين سؤال كه نحوه حضور آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی در مسائل سياسی و اجتماعی چگونه است؟ گفت: در زمانی كه كسی جرأت آوردن اسم امام خمينی (ره) را نداشت، آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی جزو اولين نفرهايی بود كه امام(ره) را معرفی می‌كرد و به همين علت در ميان طلاب و روحانيون زبان‌زد بود و خصلت‌‌های وسيع امام(ره) را معرفی می‌كرد.