امام جمعه مشهد گفت : محمدبن‌مسلم از اصحاب خاص امام باقر(ع) و امام صادق(ع)، از امام صادق(ع) در تفسير آيه «والذين لا يشهدون الزور» نقل می‌كند: «زور به معنای آوازخوانی و موسيقی است و عبادالرحمن كسانی هستند كه شاهد غنا نيستند و غنا را شهود نمی‌كنند.»
وی با بيان اينكه ما چهار مبنا در فقه داريم و اين گفته‌ها فتوا نيست، چون بايد در مقام عمل به فتوای مرجع تقليدتان مراجعه كنيد، عنوان كرد: موسيقی از جمله مسائلی است كه هم مبتلا به مردم است و هم فقها فتاواشان در اين مسئله مختلف است و گاهی اوقات وقتی اين مباحث به ميان می‌آيد، متأسفانه در عرصه‌های هنر حتی در برابر شريعت مقدس هم برخی‌ها موضع‌گيری می‌كنند.
وی تصريح كرد: مسائل و مبانی فقهی مبانی تخصص هستند و همانطور كه يك آقای موسيقيدان كسی نمی‌تواند در تخصص او دخالت كند و اگر دخالت كند ناراحت می‌شود او هم حق دخالت در مسايل فقهی ندارد.
عضو مجلس خبرگان رهبری با اشاره به اينكه ما در مسئله غنا و موسيقی چهار مبنا داريم، اظهار كرد: مبنای اول اينكه عده‌ای از فقها برحسب آيه «والذين لا يشهدون الزور» و آيه 30 سوره مباركه حج كه خداوند می‌فرمايند، «از پليدی‌های بتها اجتناب كنيد و ازغنا اجتناب كنيد» و در هر دو آيه امام(ع) قول زور را به غنا تفسير كردند، می‌گويند پس بر حسب اين دو آيه، غنا به هر شكل و صورتی حرام است.
خطيب جمعه مشهد افزود: اين عده با استناد به سخن امام صادق(ع) كه می‌فرمايند «غنا چيزی است كه خداوند بر او آتش را وعده داده است و آن فرمايش خداوند در قرآن است و بعضی از مردم لهو حديث را می‌خرند كه مردم را گمراه كنند»، می‌گويند در اين روايت امام صادق(ع) حرمت غنا را مستند دانستن به آيه قرآن «و من الناس من يشتری لهو الحديث ...» می‌دانند، پس غنای لهو الحديث چيزی است كه خداوند بر او آتش را وعده داده است و اگر غنا لهوالحديث نباشد او موعود آتش خدا قرار نگرفته است.
وی تصريح كرد: اين عده يكی هم به اين آيه استناد كردند «والذين لا يشهدون الزور...» و می‌گويند در اينجا بعد قبول اينكه امام(ع) می‌فرمايند مقصود از زور غنا است اينجا مراد از زور لغو است چون آن غنايی را عباد الرحمن شهود نمی‌كنند كه مرادف با لغو است و با اين دو استدلال برخی فقها قائل شدند غنا مطلقا حرام نيست و اگر مصداق لغو شد حرام است.
امام جمعه مشهد با بيان اينكه مبنای سوم اين است كه آيا موسيقی غناست يا موسيقی غنا نيست، گفت: برخی فقها نظرشان اين است كه موسيقی يكی از مصاديق غناست، چون در كتاب مجمع‌البحرين غنا طوری معنا می‌شود كه در اصطلاح فقها هم، مرحوم شيخ انصاری نيز اين معنا را قبول كردند و آن اينكه غنا صدايی است كه نوسان و قلقله دارد و به طرب آوردنده است و اين صدا از حلق و حنجر يا ابزار خارج شود می‌گويند فرقی نمی‌كند، پس موسيقی هم مصداق غناست.
علم‌الهدی اظهار كرد: عده‌ای ديگر از فقها می‌گويند موسيقی مصداق غنا نيست و اين دو با هم فرق دارد، به خاطر اينكه دهخدا در كتاب لغتنامه با اسنادی از كتاب لغت عرب آورده است، غنا را از ماده غنه می‌داند و غنه عبارت است از صدايی كه از خيشوم خارج می‌شود، صدايی كه از حنجره در بينی می‌پيچد و در دهان می‌پيچد و خارج می‌شود، پس غنا می‌شود آوازخوانی.
 وی افزود: اين گروه می‌گويند غير اين روايتی هم داريم راوی خدمت امام صادق(ع) می‌رسد و می‌گويد در همسايگی من كسی است كه او كنيزانی دارد كه آنها تغنی می‌كنند و ساز می‌زنند پس معلوم می‌شود، ابزار موسيقی و موسيقی غير از غنا است، لذا برخی فقها قائل شدند موسيقی چيزی ديگر غير غنا است.
علم‌الهدی در رابطه با نظر فقها درباره موسيقی نيز گفت: اينجا هم دو نظريه دادند برخی می‌گويند موسيقی بنا به روايتی از پيامبر اكرم(ص) مطلقا حرام است كه اين روايت را هم سنی و شيعه نقل كرده‌اند كه پيامبر(ص) می‌فرمايند «خداوند مرا مبعوث كرد برانگيخت به عنوان رحمت برای جهانيان برای آنكه من محو و نابود كنم سازها و نيلبك‌ها و امور جاهليت را» پس اين عده می‌گويند استعمال ابزار موسيقی مطلقا حرام است.
وی ادامه داد: دسته‌ای كه می‌گويند موسيقی غنا نيست با استناد به همين روايت می‌گويند همه انواع موسيقی حرام نيست، زيرا پيامبر(ص) فرمودند «من نابود كنم سازها و نيلبك‌ها و امور جاهليت را» و در جاهليت موسيقی هيچ مورد استعمالی جز ابتذال و لغو و لهو نداشته است پس آن مظاهر و مضاميری بايد نابود شود كه از امور جاهليت و مجری برنامه‌های ابتذال و لغو جاهليت است و اين ابزار اگر در غير امور جاهليت قابل استفاده باشد اشكالی ندارد و لذا فتوا دادند كه همه نوع موسيقی غنا نيست.
عضو مجلس خبرگان رهبری اذعان كرد: تمام آنچه تاكنون ذكر شد جمع‌بندی كاملی از مبانی فقها در مورد موسيقی است، اما آيه «و لايشهدون الزور» می‌خواهد بگويد در جامعه عبادالرحمن اينها شاهد زور نيستند خود موسيقی آيا حلال و حرام است بايد به مرجع تقليد مراجعه كنيد و براساس آن فتاوا آنهايی كه می‌خواهند موسيقی را مورد بهره‌برداری قرار دهند براساس آن فتوا عمل كنند.
وی افزود: اما اينكه ما موسيقی بياوريم در عرصه ترويج درون جامعه يعنی آن را به عنوان يك برنامه اجرايی قرار داده و وسط پارك‌ها و تفريگاه‌ها و كنسرت‌های چندهزار نفره برای اجرای موسيقی راه بياندازيم مصداق اين آيه است، ولو هر نوع موسيقی هم باشد، چون وقتی بنا باشد موسيقی از هر نوع آن در يك فضای اجتماعی اجرا شود توليد فساد و ابتذال و لهو می‌كند، ولو موسيقی غير لهو باشد.
علم‌الهدی در تشريح آيه «و لايشهدون الزور» تصريح كرد: يعنی عبادالرحمن در جلسات عمومی كه در آنجا غنا اجرا می‌شود آنجا حضور پيدا نمی‌كنند و علی ابن ابراهيم قمّی در حديثی كه در تفسير اين آيه از خود امام معصوم(ع) روايت شده است می‌گويد زور تنها به غنا نيست بلكه به مجالس اهل لهو هم تفسير شده است.
وی خطاب به كسانی كه متولی فرهنگ جامعه هستند، گفت: اين سخنان كه مطرح كردم فتوا نيست بلكه آيات قرآن و روايت معصوم(ع) است و بر اين اساس ترويج موسيقی در اماكن عمومی از شهود زور است.
عضو خبرگان رهبری در پايان گفت: بر اساس اين آيات و روايات درست نيست متوليان فرهنگی كشور اماكن عمومی چون پارك‌ها و هتل‌ها و... را به موسيقی از هر نوعش آلوده كنند.