آیت الله واعظ زاده خراسانی سخنان خود را در طی چند بخش ارائه کردند ، ایشان در ابتدا به معرفی مختصر خاندان آیت الله بروجردی اشاره کردند و گفتند که آیت الله بروجردی با واسطه 30 جد به امام مجتبی علیه السلام می رسند. ایشان سپس به تحصیلات و طی مراحل علمی آیت الله بروجردی پرداختند: ایشان گفت که آیت الله بروجردی تا سن 19 سالگی در بروجرد بودند و سپس برای ادامه تحصیل به اصفهان رفتند و بعد از تحصیل در آنجا برای ادامه تحصیل به نجف رفته و در درس آخوند خراسانی شرکت کردند، البته آقای بروجردی به جهت قوت علمی که قبل از مراجعت به نجف پیدا کرده بودند مبانی فقهی و اصولی ایشان حتی با شرکت در درس آخوند جز در بعضی موارد تغییری پیدا نکرده بود.
وی افزود آیت الله سید محمد باقر درچه ای از بزرگانی بود که بر آیت الله بروجردی تأثیر زیادی گذاشته بود و افکار آقای بروجردی تحت تأثیر ایشان شکل گرفته بود و یکی از همین تأثیرات نگاه خاص آقای درچه ای نسبت به اهل سنت بود که درست در مقابل دیدگاه مرحوم مجلسی بود.
وی در ادامه گفت که آیت الله بروجردی در زمانی که مرجعیت پیدا کرد عموم شیعیان کشورهای اسلامی از ایشان تقلید می کردند و آقایان حکیم و شاهرودی که در زمان ایشان بودند دارای مقلدان کمی بودند.
شاگرد مبرز آیت الله بروجردی گفت که ایشان دارای اطلاعات وسیع از تاریخ فقه شیعه و سایر مذاهب اسلامی و همچنین احادیث فرق و مذاهب اسلامی بود. و آقای بروجردی معتقد بود که فقیه، فقیه نیست مگر اینکه از آراء اهل سنت اطلاع داشته باشد چرا که شکل گرفتن و تکامل پیدا کردن فقه شیعه را در کنار فقه اهل سنت می دید.
همچنین آیت الله بروجردی اولین شخصی بود که هیئت مدیره ای برای حوزه تشکیل داد و نماینده ای به آلمان و همچنین واشنگتن برای پیشبرد برنامه های اسلامی فرستاد.
آیت الله واعظ زاده در بخش پایانی مطالب خود به روند تهیه موسوعه حدیثی و رجالی آیت الله بروجردی پرداخت و مراحلی را برای تهیه و تدوین این کتب برشمرد وی همچین افزود که آیت الله بروجردی در خلال درسهای خود به نقائص و کمبودهای کتب رجالی و حدیثی شیعه از جمله کتاب وسائل الشیعه که فقها به آن مراجعه می کنند اشاره می کردند که خود همین مسئله موجب گردید که ایشان به کار تدوین این مجموعه ها دست بزنند.