وی افزود: در سال‌های 64 و 65 به خاطر تدريسی كه در دانشگاه فردوسی و علوم پزشكی مشهد داشتم و به اقتضای مسئوليتی كه بر دوشم بود همراه با دانشجويان برای استفاده از استاد سيدعزالدين زنجانی، خدمتشان می‌رسيديم و از اين طريق با شخصيت علمی و اخلاقی آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی آشنايی بيشتری پيدا كردم و به تدريج مجذوب اين شخصيت شدم.
مؤلف «پيش‌فرض‌های فلسفی علم اصول» در ادامه سخنانش عنوان كرد: وزانت علمی آيت‌الله زنجانی به قدری ما را مجذوب خود كرد كه به همراه جمعی از دوستان از ايشان تقاضای برگزاری درس خارج فقه با محوريت «جواهر الكلام» را كرديم كه استاد با بزرگواری آن را پذيرفتند.
اين مدرس حوزه علميه قم، با اشاره به اين‌كه اين دس به صورت مستمر چندين سال ادامه داشت، گفت: در درس خارج فقه به عمق دانش وسيع آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی در فلسفه، عرفان، تفسير، اخبار و احاديث، تاريخ، فقه و اصول آشنا شديم؛ لذا در درس خارج فقه علاوه بر اهميت خود درس، سبب بهره‌مندی‌های فراوان ديگری شد و موجب شد كه از ديگر وجوه علمی استاد بهره ببرم.
وی در پاسخ به اين سؤال كه در اين مدت كه با آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی بوديد، استاد خود را چگونه يافتيد؟ گفت: آيت‌الله زنجانی به لحاظ وسعت معلومات و دقت نظر كم‌نظير هستند و حافظه خيلی خوبی دارند؛ لذا فراگيری دقيق و كامل از مقدمات علمی اجتهاد از صرف و نحو و معانی و بيان و منطق و فلسفه و كلام‌ داشته است و در اين ميان بهره‌مندی ايشان از اساتيد بی‌نظيری در اصول، فقه و فلسفه باعث شد از آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی استادی موفق و قابل استفاده برای همگان بسازد.
مدير گروه فلسفه دانشگاه مفيد خاطرنشان كرد: بسياری از علما و انديشمندان نيز مقدمات بسياری را می‌آموزند، ولی در آنجا كه بايد به كارشان آيد، همه چيز را از دست داده‌اند و تنها خاطره‌ای از دوران تحصيل برايشان باقی مانده است.
اين محقق علوم اسلامی اظهار كرد: افراد كمی‌ هستند كه قواعد نحوی، صرفی و معانی بيان به صورت ملكه همراه آن‌ها باشد و در تفسير قرآن و شرح و توضيح روايات بتواند به خوبی از آن‌ها استفاده كند، آيت‌الله زنجانی دارای اين ويژگی بود و معلوماتش به صورت ملكه در ذهن موجود بود و به صورت ماهرانه از آن‌ها استفاده می‌كرد.
انتظام در ادامه سخنانش تأكيد كرد: تسلط استاد بر منطق، فلسفه، كلام و بر استنباط‌های علم اصولی‌شان كه آن‌ آميخته با آن علوم است و در واقع متد اجتهاد است، تأثيرگذار بوده است. با توجه به اين‌كه قواعد اين علم، در واقع متد اجتهاد است، استاد اهميت ويژه‌ای به آن می‌داد.
وی خاطرنشان كرد: آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی بدون اين‌كه از گذشته خود چيزی بگويد در مقام تشريح و توضيح قواعد اصولی و استنباط احكام در متون روايی و قرآنی به ما نشان داد كه مقدمات اجتهاد را قدرت و قوت فراگرفته است.
اين مدرس حوزه و دانشگاه تأكيد كرد: قدرت علمی آيت‌الله زنجانی زمانی نمايان شد كه علاوه بر رعايت همه آنچه در يك درس خارج فقه لازم است؛ از قبيل بيان اقوال و آرا و مبانی هر يك، به توضيح و تفسير مستندات از آيات و روايات نيز اهتمام داشت و در جمع‌بندی و ارائه نظر نهايی از قرآن و روايات بسيار استفاده می‌كرد.
اين محقق حوزه علميه قم عنوان كرد: آيت‌الله سيدعزالدين زنجانی در درس خارج فقه، متن كتاب جواهر را برای ما می‌خواند و توضيح می‌داد و به ويژه به مجلدات آغازين توضيح بيشتری اختصاص گرفته بود و اين مطلب برای كسانی كه با اين كتاب شريف آشنا هستند روشن است كه توضيح و شرح كتاب كار آسانی نيست در حالی كه استاد به خوبی از عهده آن برآمده بود.