کبر وتکبر بر چهار قسم است :
1- کبرنسبت به ذات باری تعالی ، کبر نسبت به حق مانندفرعون وقارون که ادعای خدایی می کردند
2- کبر نسبت به انبیاء و اولیاء و اوصیاء که در طول تاریخ وصیت پیامبران واوصیاء بوده است . خود پسندان ومنکران کی گفتند آیا به بشری مثل خود ایمان آوریم!
واین مخالفان که هرگز زیر باردعوت انبیاء واوصیاء نمی رفتند کبر نسبت به آنها داشته اند .
3- کبر نسبت به احکام الهی . زیر بار حکم خدانرفتن تسلیم احکام الهی نشدن که متأسفانه این روزها درجامعه بازارش خیلی داغ است روشنفکران می گویندعقل به دوران تکامل خود رسیده است به دستورات پیامبران وامامان چه نیازی است چراحجاب واجب باشد؟ چرا ربا حرام باشد؟ چرا تقلید بکنم؟
 در مدرسه ها و دانشگاه ها وحتی روزنامه ها این چراها زیاد شده است واین کبر نسبت به احکام الهی است زیر بار حکم خدا نرفتن روح کعبه وتسلیم نسبت به احکام الهی نداشتن است .
ریشه همه این چراها سبک شمردن حق واحکام الهی وکبر نسبت به آنها است .
4-کبر نسبت به مردم ، مردمان را جزو بهائم دانستن تحقیر مردم وسبک شمردن آنها وهیچ دانستن بقیه وخود را برتر دانستن است .
اسباب حصول کبر چیست؟ معلمین اخلاق نوعا این 6 سبب رابه عنوان اسباب کبر نام می برند : علم ، عمل ، مال وثروت ، جمال ، قدرت ، مرید ومراد داشتن .
که علم عمل ناشی از بحث قبلی یعنی عزت نفس است که اگر باعلم عمل برای انسان عزت نفس حاصل شود با کنترل نکردن آنها تبدیل به کبر وتکبر می شود .مثلا انسان جمعی را می بینند که غیبت می کنند دفعه اول چیزی نمی گوید به جمع دیگری میرسد که آنها نیز غیبت می کنند بعد کم کم می گوید الحمد الله که ما غیبت نمی کنیم دفعه سوم وچهارم می گوید خوشا به حال ما که گناه نمی کنیم و آنها جهنمی هستند به تدریج به جایی می رسدکه انسان کر وکور می شود وهمه را جهنمی حساب می کند وتنها خود را اهل بهشت می پندارد .