زندگینامه :
مرحوم محمد تقي ميرزا عسكري، معرفو به "آقا بزرگ حكيم" فرزند حاج ميرزا ذبيح الله و نواده ميرزا مهدي شهيد، دروس مقدماتي را نزد پدر و ملاغلامحسين شيخ الاسلام و آقا شيخ موسي منطقي، در مدرسه "سليمان خان" مشهد فراگرفت. فقه و اصول را در حوزه درس حاج ميرزا محمد باقر شفتي و ميرزا محمد سروقدي رضوي و قسمتي از معقول را در خدمت ميرزا محمد خادم باشي دوره ديد و براي ادامه تحصيل به تهران رفت و مدتي در حلقه درس حكيم نامور ميرزا ابوالحسن جلوه و ميرزا هاشم گيلاني اشكوري (م 1332 ه.ق) صاحب تعليقات بر "مفتاح غيب الجمع والوجود" صدرالدين محمدبن اسحق قونوي، و نيز حكيم كرمانشاهي (م 1337 ه.ق) شركت كرد.
آقا بزرگ حكيم، همزمان با اوج گيري نهضت مشروطيت به نجف اشرف هجرت كرد و در بيت‌ آخوند خراساني وارد شد و مورد اكرام وي قرار گرفت و از فرداي آن روز در مجلس درس آخوند شركت جست.
آقا بزرگ، در حدود سال 1292 ه.ش به مشهد بازگشت و تا زمان ارتحال، يعني متجاوز از 23 سال، منزل خود به تدريس پرداخت. خارج فقه، شرح قوشچي بر تجريد، شرح خواجه نصير بر اشارت ابن سينا، شوارق، شواهد الربوبيه، مبدأ و معاد، شرح هدايه و اسفار ملاصدرا توسط ايشان تدريس مي شد. آيت الله حاج آقا حسين قمي، آيت الله ميرزا محمد آقازاده فرزند آخوند خراساني، حاج سيد موسي قطب المحدثين، حاج شيخ محمدحسين خراساني نجفي، سيد محمد تقي مدرس رضوي، حكيم الهي قمشه اي ، شيخ سيف الله تبريزي رضوي، غلامرضا كيوان، شيخ محمود حلبي، حاج شيخ مجتبي قزويني. شيخ غلامحسين محامي بادكوبه اي، حاج سيد محمد سعادت مصطفوي و حاج شيخ سيف الله ايسي از شاگردان او هستند.
آقا بزرگ به صراحت لهجه، آزادمنشي و وارستگي شهره بود. تند صحبت مي كرد، مرتب سيگار مي كشيد و چاي مي خورد. او در 24 ساعت به يك وعده غذا بسنده مي كرد و تا پايان عمر هرگز كرامت انساني را با چيزي معامله نكرد.
آقا بزرگ يك سال پس از فاجعه خونين مسجد گوهرشاد، در جمادي الاخر سال 1355 ه.ق/1315 ه.ش در گذشت و برحسب وصيت خود، در دامنه شرقي كوهسنگي دفن شد.