زندگینامه :
حضرت آيت الله ميرزا جواد آقا تهراني از رجال نادر زمان ما متخلق الهی و از مربیان بلند پایه روحانی است که یادش یاد آور فضیلت ها و تصویر شخصیتش در ذهن راستین است . مرحوم میرزا به سال 1283ش در تهران در خانواده ای مذهبی متولد شد ، پدرش از تجار متدین و مورد اعتماد بازاریان بود  ؛ پس از گذراندن دوره دبستان و سیکل در مدرسه ثروت تهران برای کسب معارف اسلامی و علوم دینی به قم رفت و پس از فراگیری مقداری از سطح راهی نجف شد و پس از چند سال تحصیل در این حوزه به دستور مادرش به تهران بازگشت . در سال 1312 ش به مشهد عزیمت کرد و از محضر بزر گانی چون آیت الله میرزا مهدی اصفهانی و آیت الله حاج شیخ مجتبی قزوینی بهره برد و سالیان مدیدی به تدریس خارج فقه و اصول و تفسیر قرآن پرداخت و صدها نفر از فضلا از محضرش بهره بردند . وی دارای صفاتی ارزنده بود ؛ فقه فقاهت را برای مرید مرادی نمی خواست ، فلسفه را نیک می دانست اما هیچ گاه خود را در عقلیات صرف و اندیشه های انتزاعی گرفتار نکرد ، معتقد بود حقیقت را باید از سرچشمه پاک وحی و بیان معصوم اخذ کرد . در درس او اگر فردی اشکال نا مربوطی هم مطرح می کرد برای اشکالش وجهی درست می کرد و پس از آن پاسخ می داد اگر در جلسه ای مجاب می شد با صراحت می گفت خطا از من بود در نهایت خضوع و فروتنی می زیست هیچ گاه کارهای شخصی خود را به دیگران نمی سپرد و باری بر دوش کسی نمی گذاشت ، گره از کار مردم می گشود و در خانه اش بر روی مردم باز بود .
آیت الله میرزا جواد آقا تهرانی آثار قمی چندی از خود برجای گذاشت . میزان المطالب ، آیین زندگی و درسهای اخلاق اسلامی ، فلسفة بشری و اسلامی ، عارف و صوفی چه می گوید ؟ بهایی چه می گوید و بررسی پیرامون اسلام از آن جمله است .
مرحوم میرزا پس از 85 سال حیات پر برکت در 23 ربیع الاول 1410 قمری مصلدف با 2 آبان 1368 ش در مشهد درگذشت و برحسب وصیت درقبر عمومی شهر ( بهشت رضا ) ، کنار شهدای انقلاب و جنگ تحمیلی دفن گردید .