زندگینامه :
آيت الله شيخ ابوالحسن شيرازي (مقدسي)، در سال 1293 در كوهستان از توابع داراب استان فارس متولد شد. پدرش مهدي قلي خان از متنفذين محل بود. مقدمات دانش اندوزي را در داراي و اصطهبانات گذراند و در شيراز سطوح عاليه و مقداري فلسفه آموخت، سپس به مشهد آمد و مدتي از دروس اساتيد حوزه مشهد به ويژه دروس عميق و عالم پرور آيت الله ميرزا مهدي اصفهاني (ره) بهره گرفت. پس از مدتي رهسپار نجف گرديد و از محضر آيات عظام شيخ محمد حسين اصفهاني (كمپاني)، ميرزا محمد حسين نائيني، آقا ضياء عراقي و سيد عبدالهادي شيرازي، استفاده كرد و موفق به دريافت اجازه اجتهاد از برخي آيات عظام گرديد. آنگاه به ايران بازگشت و دو سال در حوزه علميه قم در درس مرحوم آيت الله العظمي بروجردي شركت كرد. در سال 1340 به مشهد مراجعت كرد و به تدريس و تربيت طلاب فاضل پرداخت.
همزمان با شروع نهضت اسلامي در ايران ايشان صادقانه در اين قيام مردمي شركت كرد. پس از پروزي انقلاب، از طرف امام خميني قدس سره به عنوان اولين امام جمعه شهر مقدس مشهد منصوب شد و در مجلس خبرگان قانون اساسي به عنوان نماينده مردم استان خراسان و دو دوره در خبرگان رهبري به عنوان اولين نماينده خراسان انتخاب گرديد.
اين عالم خدمتگزار همواره (قبل و بعد از انقلاب) براي رفع مشكلات مردم فراوان مي كوشيد. او با تأسيس چندين حمام عمومي، منبع آب آشاميدني، حسينيه، و مسجد، مدرسه، سدهاي خاكي، در خراسان و داراب و تأسيس چندين شهرك براي افراد كم درآمد، آثار بسياري از خود برجاي گذاشت.
ايشان به كارهاي فرهنگي و علمي بسيار ارج مي نهاد، از اين رو مدرسه عمليه "ولي عصر عجل الله تعالي فرجه" و مؤسسه "اسلام شناسي بانوان" را تأسيس كرد.
و بالاخره پس از عمري سراسر تلاش، جهاد و اخلاص، عصر يكشنبه 16 مرداد
1379 / پنجم جمادي الاولي 1421 قمري در 86 سالگي دار فاني را وداع گفت و در جوار مولايش حضرت امام رضا (ع) در دارالزهد مدفون گشت .